Roket Bilimkurgu Dergisi
Yere eğildi, suya hasret bir avuç toprak aldı eline. Sıktı, kum saati misali avucunun içinden aktı toprak. Gözlerini kapattı, kokladı avucunun içini. Özlemişti, yıllar yılı büyükşehirde bu kokuyu aramıştı. Yirmi koca yılın ardından, artık sadece yaşlıların mesken tuttuğu köyündeydi. Dağlara baktı; başı dumanlı, heybetli dağların dost selamını aldı. Derin derin soluk alıp verdi. Toprağın, otların, anızın, sac ekmeğinin kokuları birbirine karışmıştı. Köyden...
Ruhşen Doğan Nar, İçimdeki Robot isimli ilk öykü kitabından itibaren ana akım edebiyat alanına uğramadan kendi patikasını açan bir isim. Hem bilimkurgu ve türevlerinde kalem oynatması hem de yerli ve mizahi maya tutturma çabası onu memleketin genel yazar profilinden farklılaştırıyor. “Nefes almaya üşeniyordum. İyi ki nefes almak refleks bir eylemdi. Yoksa onu bile yapmaya üşenirdim.” Cesur Şubat isimli çocuk kitabının değerlendirmesini küçük okurlarımıza bırakırsak,...
Kurban bayramının ilk günüydü. Altı yaşındaki Nazlı, bayram sabahına kuzu melemeleriyle uyanmıştı. O gece gördüğü rüya o kadar etkileyiciydi ki resmen aklına kazınmıştı. Gördüğü rüyayı annesine hemen anlatmalıydı; çünkü bu bir hayat memat meselesiydi. Ama önce güzel görünmeliydi. Rüyasını daha sonra da anlatabilirdi. Yatağının yanı başında duran bayramlıklarını giyip banyoya gitti, elini yüzünü yıkayıp saçlarını taradı. Banyodan çıkmadan önce...
"Anne, ben kanser olmuşum. Bugün kreşe gelen doktorlar söyledi. Bu arada, ben karar verdim anne: Büyüyünce doktor olacağım." Beş yaşındaki İrem, içinde sadece tablet ve kişisel bakım eşyaları olan, küçük el çantasını kapının önüne bıraktı. Beline kadar gelen, kara saçlarını sallayarak koşa koşa banyoya gitti. Elini yüzünü yıkayıp, hoş geldin öpücüklerini almak üzere mutfağa geri döndüğünde, sıra dışı ve korkunç...
Kaç zamandır bu kafesteyim bilmiyorum. Belki de burada, beş adım genişliğindeki bu kara kafeste doğdum. Çünkü kendimi bildim bileli buradayım. Gözlerim kapalı bir halde bu küçük kafeste oturuyorum. Simsiyah bir dünyada yaşıyorum ve her şeyin kapkara olduğunu düşlüyorum. Bu kafesteki ilk günümden (belki bir ay belki de bir yıl önceydi) beri gözlerim kapalı, ince ellerimi gözlerimin üzerinde gezdirdiğimde bir şeylerin...
512BeğenenlerBeğen
1,500TakipçilerTakip Et
415TakipçilerTakip Et