Kendimi nesli tükenmekte olan bir hayvan gibi hissediyorum. Sabah uyandığımda aklıma dedemin –babamın babasının; annemin babası ben doğmadan önce vefat etmiş- sık sık anlattığı, matrak bir fıkra geldi. Kendi anlattığı fıkraya kendisinin, o devasa göbeğini hoplatarak gülüşünü görmenizi isterdim. Toprağı bol olsun! Size de o fıkrayı anlatmak isterdim ama yapamam. Neden mi? O fıkrayı anadilimde … Babil Kulesi (Öykü) okumayı sürdür